ПРОНАЈДОК

Покрај патот видов лисје послани од виножитото

И се осмелив да ја побарам твојата насмевка.

Насмевките се секогаш во боите на виножитото.

 

Покрај патот видов стапки од галоп

Кој ги оставил некој забревтан коњ трчајќи во неспаните ноќи

И се осмелив да тргнам да те барам во неговиот чекор.

 

Покрај патот видов паднат ангел

Кој ме повикуваше да ја заборавам твојата насмевка

Но не се осмелив да го слушнам неговиот глас.

 

Тогаш се појави ТИ.

Носеше белузлава кошула која се прелеваше на виножитото

И толку гласно се смееше

Што го осветли паднатиот ангел.

 

Јас нечујно воскликнав од среќа

И знаев дека те пронајдов.

Advertisements

3 comments

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.