Утрото штотуку родено
втрча низ вените на разбудените
атомите составувајќи се,
се создадоа во момент
додека сказалките кружеа неуморно
отповикувајќи ги годините
како што бранот се беше разбранил
така галебите се беа разлетале
камењата разиграно се обликуваа
додека, реката застана за момент,
во кањонот нотите се испомешаа со мислите
каде сагата само што не започнала
обичен човек прошета покрај брегот
мина крај колиба ситна
со мирис на век, на дамнина
оставена да раскажува за минатото
чекорејќи, подзастана, се загледа
втурнат од чувствата за неа
седна на тремот и се соочи
со свеќата која догорува
со песната која довршува
со дивината која се стишува
и тишината која почнува
да раскажува за оној…
Обичен Човек.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s