Душава што ја пее и убива
оваа тага во себе што ја сокрива,
и темнина што ја покрива,
и пак наутро во весела се преоблекува.
Ноти што не се свират,
в срце длабоко продираат,
оган и вулкан запалуваат,
ноти што не се допеваат.
Душава што пее, никој не испеал,
скромни песни од солзи и чемер
со јад и немир збрани во исти кавал,
со тивок крик и
солза се завеала.
Ноти што не се свират,
во заборав не паѓаат
оти спомени се како лузни
што срце параат.
Душава што пее, никој нема да запее
и кога новото сонце ќе огрее,
и кога во пепел ќе се престориме
од песната најтажна, ќе се опростиме.
Ноти што не се свират,
не ги погаѓаат сите,
и кога низ магла ти минуваат дните,
запеј една, длабоко од душата,
нека е најтажната,
таква песна не слушнал секој.

02e51359b185dab51febd01a00930d11-push-people-away-cry-a-lot

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s