Да, се мина веќе и свршено сѐ е.
Сѐ ко молња денес згасна во темнината.
Па сега сум море каде пустош тлее
и солза сум само в зеница истината.

Можеби за болот друго срце треба
и тагата да е лач на месечината,
можеби јас нема да се најдам себе,
можеби … Но, слеј се, слеј се со тишината.

И заборав утре кога ќе ме скрие
и сто сонца светнат над нас во висината –
во моите очи еден зрак ќе бие,
една жива струја и дах на вистината.

Слеј се со тишината (1955)

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s