Едни раце две
земаа кал и Адам направија,
а потоа!
за да се доречат
згрешија Ева!

Едни раце две
со својот потпис
смрт некому навестија,
а потоа!
дома, со часови на детето
занимавки му цртаа,
по обравче го галеа!

Едни раце две
службено јамка врз вратот
на еден, зошто да не и невин, ставија
а потоа!
на софра сомун бел прекршија
и пред залакот прв се прекрстија!

Едни раце две
нож, најбесчувствено,
в некое тело забија,
а потоа!
нежно со многу се ракуваа,
и в занес љубовен
момински коси мрсеа!

Едни раце две
убија двесте илјади немоќни
во Хирошима,
а потоа!
истиве раце побараа пресечени да бидат!
Не беа,
бидејќи требат – 
со нив да се држи лажица,
со нив се држи вилица,
со нив се јаде леб.

Едни раце две –
раце господови,
раце џелатови,
раце гробарови,
раце војникови,
раце човекови,
и раце етц.-
без кои гревот помал ќе е грев
без кои доброто смисла ќе нема,
светли и темни,
нежни и груби,
мирни и гневни,
неопходни наши
трансмисии и парадокси!

One thought on “Раце (II) – Гане Тодоровски (рецитација)

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s