Раце (I) – Гане Тодоровски (рецитација)

Рацеве делнични, рацеве добри,
нерамнини од желби неожетвени,
толку се напати топли, толку трпеливи,
тиа кинатица родна, тие ветување,
тие доброносно поле, тие страхување,
толку се стежнати можење и неможење
рацеве дарени за добрување.

Еднипати се ластинки, повит се што нѐмами
кон ненаши височини – 
Колку сме кутрите тогаш сами,
колку во немоќта срамливи!

Другипати се бранови, завлек се тогаш станати
кон бескрајот широчини – 
Колку сме морни, колку постанати
колку ли брегови не се дофанати!

Третипати се плашици, мрешкаво бела трага
во темните длабочини –
Колку е бессилна нашата снага
колку е светлоста далечна драга!

Појќепати се заграби, родовити и силни
по долгите непочини – 
Колку сме ведри, свои и милни,
колку се мислите бујати, крилни!

Рацеве Доброродица, рацеве Се,
рацеве наши божем две.

Божилак (1960)

Чита: Н.Н

Advertisements

One comment

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.