josephine

 

Утрото носи со себе нови шанси.
Ноќта што видела,
утрото може само да претпоставува,
на што била сведок ноќта
утрото никогаш не може да биде.
Утрото носи со себе каења,
а ноќта е сведок на тоа што претходело,
утрото било попаметно од ноќта,
затоа и се кае.
Џозефина не можеше да се одлучи
кое од овие повеќе го сакаше.
Двете имаа свои посебности во кои знаеше да ужива.
И двете имаа тишина, подеднаква, но сепак различна.
Утринската тишина беше позрела,
додека ноќната беше дива и понекогаш болна.
Утринската тишина беше ветувачка,
додека ноќната те тераше на сомнеж.
Утринската тишина беше брзо исполнета со мирис на кафе,
додека ноќната со воздишки и мирис на испотена кожа.
Утринската тишина носеше со себе ноќни спомени,
а ноќната тишина ги правеше спомените.
И секогаш во ноќите пред да склопиш очи,
заблагодари се тивко за денот што изминал
и биди спремен да го дочекаш новото утро.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s