Радован_Павловски

Зад сѐ сум сѐ
Пред сѐ сум се. Носам клуч носам удар.
Стап тера патишта, фрла во ветер
семиња од бисаѓи
Многу мои деца богови изгинаа
Богинките во нова љубов се осеменија
Метеорите дел се од телото на клучот
што го изрешетаа
уште подобро да дише
уште подобро да пее
Во ниедно доба, а во сите доба
Сѐ што расте во мене ме чека
Во ниедна куќа, а во сите времиња
Во ниедно јајце, а во сите соѕвездија
Во ниеден клуч, а во сите клучеви – клуч
Ред зборови ред свеќи окаменет потоп.

Извадок од: Поезија II 
НАША КНИГА СКОПЈЕ 1986

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s