Последниот танц

Го играше сама. Со солзи во очите. Со болка во градите. Полиња со празни надежи. Секојдневно ги полеваше. За на крај да пресушат. Останаа само празнините. И болката ја снема. Се појави нова шанса. За повторно да огрее сонце. Да ги снема солзите. За полињата да родат нова надеж. За нов почеток. Никогаш не е … Продолжи со читање Последниот танц

Повторно пред уште еден животен тест

Не се измори? Не се измори од постојано поставување на тестови со цел да видиш како ќе се справуваме со нив? Не се измори од постојано измачување и ставање на најјаките личности во такви ситуации од кои секогаш истите излегуваат како победници само затоа што тие се навикнати да бидат јаки?Нема силна личност која не … Продолжи со читање Повторно пред уште еден животен тест

Таа ме научи

И кога би имал можност повторно да се родам, јас пак би ја одбрал неа затоа што ме научи дека трпеливост не е веќе непознат поим, дека среќа е секогаш кога успевам да ја насмеам, дека далечината не се брои во километри туку во часовите на осаменот кога таа ми недостига дека соништата можат да … Продолжи со читање Таа ме научи

Дишам, значи живеам

Постоиме. И јас, и ти. И тие, и ние. Постојат и таа и тој. Колку ли треба да платиме за воздухот што го дишеме? Од прав и пепел, од чад и отров, од јад и сивило, од злоба и црнило до нашето белодробно крило. Како ли ќе бидеме чисти после ова? Се претвараш во пиун, … Продолжи со читање Дишам, значи живеам

„Записите за Џозефина“ (61)

Седеше на плажата со поглед занесен во далечините, зраците ѝ го милуваа секое делче од нејзиното тело додека тивкиот ветар нежно ѝ ја галеше косата чии прамени се нишаа во неговиот ритам. Мирното море како да го отсликуваше нејзиниот спокој, кристално јасно беше дека таа припаѓа тука. Чувство на спокој ја обземаше секогаш кога ќе … Продолжи со читање „Записите за Џозефина“ (61)