black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Го пронајде мирот.
Мирот кој ѝ беше најпотребен
конечно се всели во неа.
Кога чекореше,
како времето да запираше,
со лесни чекори
ја милуваше земјата
крадејќи погледи
од сите гладни очи,
кои сакаа да гледаат убавини.
Го пронајде тоа што го бараше.
Нејзиното навидум диво срце
сега беше скротено,
небаре беше питомо маче
кое престанало да гребе со шепите
кога сака да се мази
или кога е гладно.
Можеше да биде сè што ќе посака,
да го исполни ветеното,
да не го погази сопствениот збор,
да допре до длабочините на твојата душа,
тивко и ненаметливо да ти се насели во срцето,
да направи да не можеш без неа,
да ти ги окупира мислите,
да сакаш да биде секогаш покрај тебе,
да ти биде криво кога не е до тебе,
да те вивне до облаци,
но и да те спушти на земја,
да ти биде најголема поддршка,
но можеше и да те расплаче,
а ти, ти само ќе посакаш да ја имаш,
или ќе си речеш „фала му на Бога, моја е!“

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s