„Записите за Џозефина“ (38)

black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Запаметена засекогаш,
немаше човек кој лесно
можеше да ја заборави.
Дури и оние кои заминуваа
од нејзиниот живот
вечно ќе ја паметат,
сакале или не.
Оставаше траги,
се врежуваше длабоко
и влегуваше под кожа
многу лесно.
Оставаше болка зад себе,
понекое скршено срце
и скриени солзи,
на срцата кои патеа по неа.
Оставаше прашања,
понекои збунети лица,
но само таа го знаеше одговорот
кој многумина сакаа да го дознаат.
Немаше место за сомнеж повеќе,
пронаоѓајќи се себе,
ја пронајде среќата,
а, тој кого воопшто и не го бараше
и го покажа лицето
на вистинската среќа,
онаа која таа беше ја подзаборавила
или ја потиснала длабоко во себе.
Умееше да ѝ се наметне
на воопшто ненаметлив начин,
да ѝ го разубави денот
со само еден повик,
впрочем неговиот глас
беше она кое ѝ беше потребно
да го слушне за да ѝ се нацрта насмевка.
Знаеше како со неа,
таа знаеше како со него,
што ли беше уште потребно?

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.