„Записите за Џозефина“ (25)

black_and_white_girl_by_lgkf310-d5eg3ft

Како што растеше месечината
така растеше и нејзината љубов кон него.
Не беше лесно да ја освоиш,
но уште потешко беше да ја задржиш.
Како што ноќта се спушташе
така растеше светлината во нејзините очи,
а нему му шеташе во мислите
и му спиеше во срцето.
Како што денот се раѓаше
така растеше нејзината среќа
за која тој беше заслужен.
Посака да се облече во неговиот мирис,
да се соголи до гола кожа,
а да не соблече ни едно парче од нејзината облека.
Посака да се нарече „негова“
и секој ден да ѝ биде исполнет со среќа,
а не со болка и патење.
Посака да се измие во чиста љубов
да му припаѓа некому
како што тој требаше да ѝ припаѓа нејзе,
а не некому друг.
Посака да лее солзи радосници,
само во миговите кога ќе се сети на него,
тој да ѝ ја шепоти неговата музика,
а таа да го пишува текстот
и заедно да напишат песна на животот
која нема да има крај,
која ќе живее вечно,
која ќе биде бессмртна
и незаменллива!

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.