Ме гледаш во облаците,
во секој нов сончев зрак,
во секоја капка дожд,
во мигот ноќен,
ме довикуваш во мисли
зошто проклето ти требам.

Ме гледаш во секоја друга,
но никоја не може да биде јас
во секој туѓ поглед ги гледаш моите очи,
се прашуваш зошто не нема нас?

Кога проклето ти требам
ме пцуеш дека не можеш против себе,
ти требам како мајка дете
како воздух што ти треба тебе.

Како цвеќе вода,
како ден светлина
како ноќ темнина
проклето ти требам.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s