Аура

Во местото каде стоиш се преплетуваат туѓите очи со лакомост ти го впиваат ликот чиниш си споменик неподвижен, недофатен, грандиозен. Носиш кокичиња во џебови и раце полни безгранични светови кои нудат прибежиште, даруваат нежност, мила, свилена, потребна. Во местата каде одиш се распостилаат твои траги што ненамерно ги оставаш со секое твое движење природно, грациозно, … Продолжи со читање Аура

Зошто одбирам смелост или смелоста ме одбра мене?

Помина еден месец откако ја напишав последната колумна. Секогаш кога одлучувам да пишувам текст од овој вид гледам да бидам силно поттикната затоа што мислам дека баш тогаш имам најмногу да кажам, а кажаното навистина да вреди. И сега го доживувам токму тој момент кога имам силна потреба да ги напишам овие редови, кои продираат … Продолжи со читање Зошто одбирам смелост или смелоста ме одбра мене?

Алелуја

Твојот молк е мој пораз, И кога се губиш во нејзе Што ти преостанува? Имаш нем одговор: Навидум ништо, а сепак сѐ! А, таа без музика ти пее, Ти се обидуваш да ја слушнеш, Ама попусто. Во молкот го имаш Одговорот. Одблесок светлина стигнува во собата, Дошло утрото А, ти буден го пречекуваш. Ја мразиш … Продолжи со читање Алелуја

Облак – Ацо Шопов (рецитација)

(Кликнете subscribe на youtube каналот доколку сакате да бидете во тек со новите рецитации) https://www.youtube.com/watch?v=Cu0ig64Fy5E&feature=youtu.be „Слеј се со тишината“ (1955)

Важниот разговор помеѓу Ветерот и Детето (14)

Доста време помина откако се преселија во нивниот нов дом. Доволно долго за да се зближат и барем кај детето да се развие чувство дека го знае Ветерот отсекогаш. Од друга страна пак, Ветерот беше задоволен што можеше да му помогне зошто го исполни главниот дел од мисијата. Доколку не му помогнеше нему, ќе требаше … Продолжи со читање Важниот разговор помеѓу Ветерот и Детето (14)

Кога недостигаат оние кои ги нема (13)

После појадокот Ветерот сакаше да одмори накратко, а Детето немаше идеја што би можело да прави, зошто не беше навикнато да има толку добар и топол појадок ова време најчесто беше на улица и чекаше некој да му фрли некој денар. Кога виде дека Ветерот задремал на удобната фотелја, седна на креветот од спротивната страна, … Продолжи со читање Кога недостигаат оние кои ги нема (13)

Душа – Јован М. Миноски (рецитација)

  https://soundcloud.com/lightnessindarkness/dushasoul-ovan-m-minoskijovan-m-minoski ДУША Од памук белина, удавена во капка солза чиста, голтка небесна синевина, виножито кај се напива плете древна нитка. На гради машки легната, суви дланки и подзглавје, покров ѝ е квечерина, заспана како млада невеста на ругузина. Од бигор рана свената, од рака недопрена, од мисла тешка откорната. Осудена да самува,  во мрачна … Продолжи со читање Душа – Јован М. Миноски (рецитација)

Одаја

Одајата во која со катанец ги чуваш, Да не ти избегаат, заклучени Амбисите во кои запаѓаш Јавајќи во сонот Ангели со скршени крилја Никогаш не паѓаат, А, ти секогаш паѓаш на исто место, Тебе амбисот ти е душата А, таа напатена Јамка околу вратот си врзала Небаре немала излез, Излегува на светлина Тогаш, го пронаоѓа … Продолжи со читање Одаја

Добрите дела се паметат вечно (12)

После вкусната вечера со полни стомаци двајцата потонаа во длабок сон. Детето првпат спиеше во толку мека и топла постела, со покрив над глава и заштитен од секаква опасност која можеше да му се закани...Никогаш не спиел ниту послатко, ниту подолго. Ова му беше полнење на батериите до максимум и надополнување на сите половично проспиени … Продолжи со читање Добрите дела се паметат вечно (12)

Молчи – Наталија Наумовска (рецитацијa)

https://www.youtube.com/watch?v=rwGPT_iYq1o&feature=youtu.be Не зборувај, молчи остави ме да ја слушам твојата тишина, за да можам да ја исполнам со милувања и нежни допири. Не зборувај, молчи остави ме да ја гледам твојата убавина за да можам да ја насладам душава и да ти се восхитувам. Не зборувај, молчи остави ме да ја впивам секоја нота од … Продолжи со читање Молчи – Наталија Наумовска (рецитацијa)

Историско патување и претворање од ветер во човек (11)

Дали ќе посака никогаш да не се врати таму од каде што дојде? И дали ќе постои нешто што би можело да го задржи тука засекогаш? Дали ќе може да ги прекрши сите правила и да остане во човечка форма засекогаш? Дали ќе вреди тоа на таа возраст? Беше речиси на околу шеесетина човечки години, … Продолжи со читање Историско патување и претворање од ветер во човек (11)

In Nomine – Стефан Марковски (рецитација)

Линк до видеото на Youtube   Надвиснале дните расцветало и Сонцето во алеата на денот; нечии спомени се сладат во името на сите пожелници на пленот.   Те имаат прегратките со твоето друго тело пред црвје да ја изораат  рамницата на сенката им во името на онаа во која   зората отпочива. In nomine patri снагата … Продолжи со читање In Nomine – Стефан Марковски (рецитација)

Книга за месец април

„Девојката која трчаше со волците“ - Шерил Стрејд За месец април ја издвојувам „Девојката која трчаше со волците (Дивина)“ од Шерил Стрејд Девојката уште во дваесет и првата година доживеала безброј неволји какви што се собираат цел живот. Немоќна да се избори на друг начин, таа бара украдена среќа во мрачниот свет на опијатите, но … Продолжи со читање Книга за месец април

Собранието не е градски музеј!

Ретко сакам тема „политика“ и „политички“ случувања да ми се дел од содржината на блогот, меѓутоа ова што денес се случува во нашава земја не смее да биде занемарено. „Традиција“ која трае цели четири месеци што се состоеше од објавување рецитации еднаш неделно секој четврток денеска намерно ја прекинав и иако имав подготвено рецитација одлучив … Продолжи со читање Собранието не е градски музеј!

Подобро полицата да фати прашина отколку мозокот од неупотреба (колумна)

Не ги разбирам оние кои велат дека луѓето читаат книги само за да изгледаат „начитани“ или за да бидат „модерни“ или да изгледаат паметно. Каков е тоа неправилно донесен неоснован суд за некој што става слика на социјална мрежа во која на преден план е книга или за некој што во автобус си држи книга … Продолжи со читање Подобро полицата да фати прашина отколку мозокот од неупотреба (колумна)

Грижливиот Ветер (10)

Кога зачекори во новиот дом Детето кое претходно немаше почувствувано таква топлина го совладаа емоциите и не знаеше на каков начин да ја изрази радоста. Му се фрли во прегратка на Ветерот кој пак не беше навикнат на прегрнување, а Детето го прегрна два пати во два дена. „Можеби и овде не било така лошо, … Продолжи со читање Грижливиот Ветер (10)

Среќен ден на книгата!

Сакај ја книгата, сакај го пишаниот збор! Само тој што чита може да ја разбере љубовта кон книгите! Секоја книга има своја приказна, свое минато, свој почеток и крај. Да не дозволиме денешната напредна технологија да го уништи пишаниот збор или да ја намали неговата вредност. Книгите да не се заменуваат со компјутери, затоа што … Продолжи со читање Среќен ден на книгата!

Нов живот (9)

Штом ги направија првите чекори надвор од болницата, Детето не знаеше кон каде се упатени тој и Ветерот. Можеше само да му верува иако имаше потполно право да се плаши да има доверба во луѓето зошто никогаш во целиот негов живот не се потпирало на никого, не зависело од никого, улицата како негов дом уште … Продолжи со читање Нов живот (9)