Која е нашата цел и зошто блогираме цели 4 години?

Да ја промовираме и да ја доближиме македонската поезија, творештво и култура до читателите и до сите оние кои сакаат да бидат духовно збогатени без оглед на кое место на земјината топка се наоѓаат, а го говорат и/или разбираат нашиот јазик! Вие можете да допринесете во „промовирањето“ и  доближувањето доколку ја следите нашата страна и … Продолжи со читање Која е нашата цел и зошто блогираме цели 4 години?

Advertisements

Аура

Во местото каде стоиш се преплетуваат туѓите очи со лакомост ти го впиваат ликот чиниш си споменик неподвижен, недофатен, грандиозен. Носиш кокичиња во џебови и раце полни безгранични светови кои нудат прибежиште, даруваат нежност, мила, свилена, потребна. Во местата каде одиш се распостилаат твои траги што ненамерно ги оставаш со секое твое движење природно, грациозно, … Продолжи со читање Аура

Имагинарна реалност

Реалноста имагинарна како да си поигрува со текот на мислите допирајќи до заборавените одаи на миговите на безнадежност. Во крвта тече вино црвено минувајќи низ телото како река што се влева во морињата и ги надополнува како непоканета мисла што го обојува вниманието во нејзини бои и вкусови без да побара дозвола. Одолевајќи на искушението … Продолжи со читање Имагинарна реалност

Полноќен воз

  Јавнати се заузданите патишта. Чекори месечеви, тропотат со ехо. Блесок продирен разорува озон. Но ти, токму ти реши да се качиш, на полноќниот воз. Портокалово обоена месечина. Но небо без ѕвезди ѕвеѕдаллии. Ветрец си поигрува со мислите. Ги шета на сите страни, ги расфрла. Си поигрува со умот и не дозволува, да мечтае за... … Продолжи со читање Полноќен воз

Обичен човек – Мишо Ристовски

Утрото штотуку родено втрча низ вените на разбудените атомите составувајќи се, се создадоа во момент додека сказалките кружеа неуморно отповикувајќи ги годините како што бранот се беше разбранил така галебите се беа разлетале камењата разиграно се обликуваа додека, реката застана за момент, во кањонот нотите се испомешаа со мислите каде сагата само што не започнала … Продолжи со читање Обичен човек – Мишо Ристовски

Кругот – Мишо Ристовски

Додека кругот глуми триаголник, очевидец слеп чекори кон светлина, пратен од безгласен говорник. Влетувајќи молневито внесува надеж, безнадежниот. Пацифист седнат со пушка на брегот, чека армија. Различниот надевајќи се на безличност... престана. Осудувајќи се на романтизам, создаден е кубизам. Кога глувиот слуша, слепиот гледа, глупавиот е на врвот... Таму во долината високо се издигнати очекувањата, … Продолжи со читање Кругот – Мишо Ристовски

Далечна радост – Наталија Наумовска

Денешниот избор е „Далечна радост“. Доколку сакате да сте во тек со прикачуваните видеа, направете subscribe на мојот јутјуб канал. Уживајте во слушањето 🙂 https://www.youtube.com/watch?v=e63yhUvnS_U&t=1s

Повторување

Слушајќи го звукот на брановите една мисла константно ми се повторуваше. Се трудев да заземам медитативна положба и мисловниот тек да го насочам само кон смирувачкиот звук од морето, но мислата ме прогонуваше со секое издишување. Се насочив кон неа обидувајќи се да разберам што е во нејзината суштина. Репетитивност. Повторување. Како сите нешта околу … Продолжи со читање Повторување

Ти направи едно што се прави еднаш – Петре М.Андреевски

После подолгото одмарање рециталите повторно се враќаат на мојот „јутјуб канал“ и на блогот. Доколку сакате да сте во тек со прикачуваните видеа кликнете subscribe (претплати се) на каналот. Денешниот избор е „Ти направи едно што се прави еднаш“ од неповторливиот Петре М.Андреевски. Пријатно слушање! https://www.youtube.com/watch?v=owPewbGBaxo&feature=youtu.be

Далечна радост

Радоста далечна како карпа распослана среде океан, се обидуваш да ја дофатиш, но почнуваш да тонеш во море од тага. Радост сакаш да носиш, а во тебе умрела и овенала како што овенува и најубавиот цвет во градината. Се будиш во постела од недостиг сакаш да ја дофатиш височината, но се сопнуваш на првиот камен … Продолжи со читање Далечна радост

Никоја како неа

Никој не знаеше да се смее, а да голта солзи како неа. Никој не можеше да изгледа безгрижно, а да носи сто грижи на плеќи. Никој не умееше да љуби, а да се мрази себеси како неа. Никој не беше толку луд, а всушност толку нормален како неа. Никој не знаеше да се смее, и … Продолжи со читање Никоја како неа

Среќен „Book Lovers“ ден!

На денешен ден (9 Август) се прославува интернационалниот ден на љубителите на книгата. Во таа чест седнав да ја напишам статијава која го чекаше моментот да биде конечно објавена. Додека го пишувам ова се потсетувам на почетоците на моето блогирање кога не ни знаев всушност дека постои и ваков ден. За најубавите работи си постои … Продолжи со читање Среќен „Book Lovers“ ден!

Уште една група на марионети кои играат како што им се диктира

Да си човек не е лесно иако на прв поглед можеби изгледа најлесната работа на светот. Барем во првите десет години. Но, да си човек и да живееш во Македонија изгледа дека е најтешко. Ова „сознание“ не е ништо ново и е веќе видено од многумина, но почувствував потреба да зборувам на оваа тема затоа … Продолжи со читање Уште една група на марионети кои играат како што им се диктира

Очи бели бисери

Очи бели бисери до бескрајот силно светкаат, бодежи в срце ставаат, купче сјајни тајни во нив сокриваат. Очи бели бисери за гледање надалеку шараат, длабоко во душата продираат и тебе те бараат. Очи бели бисери во далечини занесени кон погледот твој летаат за да го дофатат. Очи бели бисери скришно под нив гледаат за да … Продолжи со читање Очи бели бисери

Mea Culpa

Дозволив да бидам заведена од убавината на месечината за да ја заборавам топлината на сонцето, mea culpa. Знаев дека по патот ќе наидам на безброј камчиња кои сопнуваат, а сепак облеков штикли, mea culpa. Никогаш не се ставав себеси во преден план дозволувајќи другите да го диктираат моето расположение, mea culpa. Му се радував на … Продолжи со читање Mea Culpa

П.С. Те сакам – Сесилија Ахерн

За книга на месец јуни ја одбравме „П.С. Те сакам“ од Сесилија Ахерн. Прекрасен роман кој ќе ве натера и да се смеете и да плачете истовремено. Постои и филм адаптиран на книгата, но романот е далеку подобар од филмот. Наша топла препорака доколку не сте ја прочитале.

Светол мрак

Темно небо се извива во воздухот во душа мрак убива светли сни, подол ветар руши сè пред себе плачеме за трошка мир и спас. Маглата го мати видот ни врапче ни славеј песна пее, во градиве пустина мачна мелодија во нив се вее. Црн облак исплакува солзи темни во јад и жал се капат луѓево … Продолжи со читање Светол мрак

Шест научни факти за читањето книги

Уште како деца, нашите родители, наставниците и други повозрасни ни кажувале колку е важно читањето. Но, зошто всушност ова навистина е многу важно? Покрај фактот дека читањето овозможува забава, го поттикнува длабокото размислување и овозможува да ве однесе насекаде низ светот со вртење на само една страна, постојат научни докази зошто читањето е одлично за … Продолжи со читање Шест научни факти за читањето книги

Далечинa

„Ништо не е подалечно од она кое ни е на дофат, а не можеме да го достигнеме“. Седам и го пијам своето прво кафе, размислувам за животот, за целите, плановите, патувањата, надежите, достигнувањата, разочарувањата... Се фаќам себеси како носталгично мислам на некои времиња што поминале и кои не можат да се вратат назад, никогаш... Со … Продолжи со читање Далечинa